sengsara

semalam sy telah mengalami kecelakaan sikit la..
ceritanye begini:

sy smalam tido awal gile (930 pm) sbb rasa penat yg teramat. tiba2 terjaga sebab haus gilak. sy pon pegila nk campurkan air sejuk n air panas sikit. nk bg suam2 gitu.. tiba2, ouchhh!!!
air panas curah kat tgn sendiri. aduh.... apehalla mamai sgt aku mlm tu?

dari mengantok terus buntang mata. tgn dah menjadi warna merah. perit gile. letak losyen, rendam air sejuk, tuam dgn tuala basah, smua tak jalan jugak. sudahnya, sy biarkan aje. mlmnya tido dgn perasaan kesakitan.

dan pagi ini, TAK ADA KESAN pon.. yeahh!! naseb baik tak de ape2 tanda lahir. kalu tak, nescaya buruk gilos tgn den. hihhihi

kesimpulannya, lain kali b4 tido, minum air dulu. jgn tido dlm keadaan haus. nnti bgn mamai2, mcm2 jadik. ;p

stress yg btol2 stress

baru2 nih, sy telah mengalami tekanan sikit psl pilihan yang telah dibuat. sy rasa kputusan yg sy buat tu salah dan merugikan. akibat terlalu tertekan, sy jadi seorang yg blur seketika. (@_@)

jd, sy sedar yg sy tak boleh terlalu memikirkan sgt psl bnda yg dah terjadi. stop ask "why" to yourself. soalan yg takde jawapan akan membuatkan kita lg tertekan. jadi, kesimpulannye, jgn lah terlalu memikirkan sgt soalan2 yg timbul tanpa diundng itu. tapi, kite kena pikir apa langkah seterusnya yg kita kena amik utk overcome dat probs. bila dah dpt solution yg terbaik, insyaAllah, hati kita akan lebih tenang.

antara soalan2 yg akan membuatkan kita tertekan ialah:
-kenapa aku pilih nih?
-kenapa la aku buat kputusan mcm nih?
bla bla bla.. (~_~")
smuanye bermula dgn KENAPA

bukan ke soalan2 kat atas tu akan menyebabkan kita salahkan diri sendiri? bila kita salahkan diri sendiri, kita akan stress gilak. nnti bila stress gilak, kite akan buat sesuatu perkara yg bodoh gilak jugak. kan kan kan?? alhamdulillah, sy tak sampai tahap buat benda bodoh.. dgn kekuatn yg ada dlm diri dan sokongan family, sy bgn smula utk tidak menyerah kalah pada dugaan yg datang.

kini, sy rasa lebih tenang sikit dr minggu yg lepas. syukur..

alamak, mcm serius gile la plak entry kali ini.. hihihihhi~
sy hanye ingin berkongsi kpd pembaca blog ini je. manala tahu, entry ni leh jadi panduan kpd kamu2 yg membacanya.. tak byk, sikit pon jadi lah kan? sikit is better than never rite? hahahah!!

ok, stakat itu sahaja utk kali ini..
tata.. (",)v

kejadian di mid valley

semalm pnye smalam, sy dan laily mastura pegi tgk wyg cerita old dogs. pada mulanya, kami nak tgk cerita adnan sempit. tapi adnan sempit punya show start lambat sgt la plak. jadi, setelah berbincang dgn 'abg kaunter wyg' tu, dia kata crite old dogs best!! kami pon ikot je la cadangan dia..
masuk je wyg, wallamak..... kami gelak gila2 wey.. rasanya, suara kami je yg paling kuat kat wyg smalam. gelak tanak putus2 plak tu. adeh.. pheww!! sakit perot ketawa.

lps je tgk wyg, kami amik kputusn utk terus balik. b4 dat, singgah toilet the garden yg sgt peaceful itu.. hihihi (",)v
masuk je kat sana, dgr suara pompuan mcm nangis2 gitu. rupe2 nye, ada yg dah terseliuh kaki.. (suspend je kan?) kami pon menghulurkan la bantuan sikit.. bantuannye adalah:
- korbankan vicks sy
- usung dia ke tingkat 1 utk cari kak neti (si pengurut kaki)
- tngu dia kejap kat situ

tu je la yg mampu kami lakukan utk dia. inilah gamba kenang kenangan kami dalam toilet tu. kami duduk kat situ mcm tgh mkn malam beramai2 secara kampungnye.. hihihhihi~

smua identiti disorokkan ye..

alibi cosmic

salam smua..
entry sy kali ni pula bercerita pasal sy pergi konsert yg sopan. knp sopan? hahhah!!!
sebab, konsert yg sy pegi nih, penontonnye smuanye duduk mcm dgr ceramah or taklimat.
bunyinye funny kan? tp it was fun!!
sy pergi konsert dgn GSB saya. ecah, laily, n sal. sgt2 gembira hang out dgn kamu smua babes. walaupon kite baru kenal lebih kurang 3 bulan mcm tu, tp rasa mcm dah lama kenal kamu smua.. huhuhuhu~
v(^_^)v

ini adelah NOH HUjAN

GSB (sy, sal, ecah, laily)

bersama encik awal

happynye ecah.. (",)

cinta cosmic

imran ajmain (*_*)v

itu sahaja entry utk kali ini.. tata~

luahan pasaan bisikan dalaman

hai, entry kali ini tajuknya macam serius sikit kan?
sebenanye entry nih takla serius mana pon. tapi serius jugak la. erm.. anggap je la serius. huhhu~

ok2, sy nih nampak je mcm sempoi, tak kesah, tapi sebenanye sy nih seorang yg sensetif. entry ni bukanlah tuju kepada sesiapa. entry ini adalah umum utk sy berkongsi sedikit kpd pembaca blog ini. sapa2 yg mengenali sy, hye saya ucapkan dan bg yg tak mengenali sy mahupon blog ini, sy ucapkan selamat datang kpd blog ini.. (",)v

sy selalu akan rasa 'sakit' bila berkawan. oleh itu, mulai dari hari ini, sy takkan benarkan sesiapa pon utk menyakiti hati sy samaada sengaja atau tidak. bukanlah sy nih seorang yg selfish, tp saya perlu berubah n membuat transformasi ke atas diri sendiri utk tidak rasa 'skit' lagi.

saya akan berlembut dgn mereka2 yg sy anggap 'okke' dgn sy. dan sy akan tegas n tak beri muka kepada yg memberi layanan buruk kpd sy. mungkin itu adalah adil kan?

*suatu hari nnti, kebenaran akan muncul jua*

have a nice day, smua..

v(^_^)v

bodoh tak leh di ajar? apekah maksudnye?

sy betol2 tak paham dgn manusia yg mengalami kecalaruan jiwa yg sgt kritikal. kalu dia ok, dia kan layan org lain dgn ok nye. tp, bila angin celaru dia tu datang, dia kan layan org mcm sampah. WTB??

ye, sy paham, smua org ada masalah. tapi, tak perlulah nak layan org ikot kpala angin sendiri aje. org lain pon ada angin tersendiri jgk. kan?

sebenanye post kali ni nak cerita pasal seorang wanita yg agak berusia yg eksyen!
menyampah betol sy tgk dia hari demi hari. cerita tertouching2 nih bermula mcm ni:

ada 1 hari ni, sy tnye dia dgn penoh kesopanan. i said: u ke yg letak atas meja tu? u dah call courier? (sbb, kalu dia lom call, sy nak call. sy tamau la nnti kalu courier tak datang, dia akan salahkan sy balik). boleh plak wanita tu kata :kalau sy buat, sy misti call punye. lain kali jgn tnye ha? pastu pegi kat dapor ckp2 cina. (ngumpat sy la tu)

aduh, pening btol kepala nk layan dia nih tau. kesimpulanye, sy akn bercakap dgn dia bila perlu je.
ha, tu la maksudnye, bodoh takleh di aja. tau nak MENYINGA JE. tak de semangat nak berkawan betol. kalu org aja, bkn nak ikot. maklumla, dia lebih berumur drpd sy nih ha...

a lot of things

1- kenduri
sebut pasal kenduri nih, sy telah dipilih menjadi pengapit oleh seorang pengantin (misti la pengantin, takkan la org sembelih ayam plak). ha, pengantin tu adalah anak buah sy (pangkat je. tp dia lebih berumur dr sy)

pasangan pengapit ku.
awww!!

kepayahan muke menahan kepanasan
*sebenanye lupe nak senyum. rosak gmba kawen org*

pengapit yg takde kesopanan n kesusilaan

2- kepayahan hidup membuat keputusan
sy sedang menghadapi byk gilos pilihan dan sy tidak tahu mcmana nak memilihnye. mungkin kecelaruan jiwa menyebabkan sy tidak tahu memilih ape2 pon yg ada depan mata. sighh........

kepayahan jelas terpampar di muke itu

3- my sinchan
skrg nih, kami takde la masalah baru. hanye masalah yg lama2 tu je. tapi skrg nih, rasa pelik la. nak kata psl jarak, dulu lg jauh. mungkin psl prasaan n usia. ups! usia?? adakah aku telah terlalu tua utk itu? oh no...

4- photoshoot
ha, nih satu lagi. jumaat lepas, eh isnin lepas, sy ada terima call dri DARA.com. dia suruh datang photoshoot hari jumaat tu. tapi, sy terpaksa lepaskan peluang tu. bukan takot, tapi cuak2 skit la. mcm mana cuaknye ayam nk melintas jalan, mcm tu la sy masa tu. =p
tapi tkpe, mungkin peluang lain yg better akan dtg kot (psychology aje)

psl kebenaran mak bapak plak. mula2, aku sy bgtau mak. mak kata "kau jgn buat malu den". jd sy anggap dia tak bg la. tak sampai 5 saat, dia kata "bila? ada peluang tu pegi la". sy pon dah mula kompius. mak nih bg ke takbagi sebenanye nih? jadi, sy anggap je dia bagi. bapak plak, dia takde halangan. dia kata "ikot suke la.." bapak sy pon lebih kuang mak jugak. selang 10 saat, dia kata "nak jadi artis ke kau nih,ha? mcm la lawa sgt". ULP!! sy pon pikir : dia tak bg ke nih?
tetibe dia kata "pakai la warna merah nnti, menyerlah skit". adoi.. sy semakin kompius dgn perangai mereka. jadi, utk tak memeningkan kpala, sy anggap je mereka mmg begitu. takleh modified lg dah. ahahahahah!!! =p

gmba nih takde kaitan pon. tp nk jgk letak

5- errmmm...
ha, sudh2 la tu update blog. buat keja!!

stop talking nonsense

ok, nih luahan hati aku sendiri kepada seorang kawan yg suka buruk sangka kat aku..

mcm2 yg aku dgr n aku simpan dalam hati aku nih.. tiap kali bukak facebook, aku sgt berharp yg aku takkan terima ape2 komen or msg dari dia.. sbb, smua yg dtg dr dia, akan membuatkan aku rasa sgt2 sedih n hiba...

for your attention, aku berkawan dgn kak ieja, qaira n ecah BUKAN sebab aku nak GUNAKAN mereka utk rapat dgn scha alyahya...

at first, aku contact dgn kak ieja sbb aku nak tau bila program tu dirakam sbb aku nak g sana.. aku nak g sana sbb its a gift from my sinchan luv 4 my besday.. jadi, salah ke kalu aku nk dptkan info psl program tu??

secara tak langsung, aku dah kawan dgn mereka bertiga.. so, what is da prob?? salah ke kalu aku kwn dgn diorg? aku nk nyatakan kat sini, yg aku kawan dgn diorg, bkn sbb ada KEPENTINGAN utk dekat dgn scha alyahya!!

come on la.. aku tau la ko obsess gilak dgn scha.. aku pon suka gak..adik2 aku pon suka.. tp tolong la, jgn tuduh aku yg bukan2.. aku ulang skali lagi, ok.. aku kawan dgn depa, bukan sbb ada kepentingan..

apa prasaan ko, kalu ko ikhlas berkwn dgn seseorg tu, then member ko sendiri kata yg ko nih sebenanye ada udang di sebalik batu, mee or wat ever... ko rasa sedeh tak? marah tak?

*haih.. susah btol.. org mcm nih pon ada ke?*

hey

takde ape pon nk dicerita sebenanye...

saje je rsa rindu kt blog aku yg tersayang nih... hihhihihi!!!

perasaan skrg nih berbaur2.. happy ada, murung ada, sunyi tak sgt la.. hmm, perasaan ape lg ye?

knp emosi slalu tak menentu?
knp terlalu sensitip?
knp slalu pikir terlalu +ve? anggap baik je smua.. tp its better than thinking -ve side rite?

haih.. inilah realitinye...

beberapa hari tekanan perot akibat ketawa bersama laily dgn CERPEN nya..

warning: ini adalah hasil karya LAILY MASTURA..
saya hanya copy paste je sbb cerite ini sgt detail..
inilah kejadian sebenanya yg terjadi tghari smlm yg telah membuatkan kami ketawa keras perot sehingga org menganggap kami telah disampok ataupon ****

venue: hailam kopitiam
time: lunch break
staring: lely and awin

2 watak ni bercerita mgenai loghat negeri sembilan yang digunakan dalam iklan dan cerita di tv. setelah beberape contoh diceritakan..sampai la di contoh ini

lely: ade satu cerite tu ayah aku suke betul. ape tah pastu jambatan bosi

awin: batu kikir

lely: haaa..aah2..batu kikir jambatan bosi..cite tu kelaka dow..pasal laki tu dah besar tapi mcm bodoh2

lely: (excited) dengar la dengar la!!~ ade satu scene tu ayah aku suke btol..die asyik ulang pastu gelak je~ mcm ni...~
*berhenti sebentar ambil nafas*

awin pon mendekatkan muka utk memberi eye contact yg tidak berbelah bagi

lely: ade satu scene tu laki tu g kedai beli majalah..pastu org kedai tu tanye la "nak lotak dalam plastik ko?" pastu laki tu jawap "tak yah!~ nak baco!~"

si lely diam dan tersenyum. si awin pon masih berdiam memberi eye contact yang berkekalan.
*suasana sepi*

muke si awin berkerut dan mulutnya terukir sebutan "apo ni" tp dlm nada yg perlahan.
si lely buntu. lalu bertindak pantas mencakar2 lengan awin sambil berkata,

lely: dah habis cerita dah!~ dah habis cerita dah!~

lely+awin: hahahahahahahaha

PERBINCANGAN SELEPAS KEJADIAN

awin: aku tunggu je..ingatkan ko benti kejap pastu sambung..haha

lely: weyyyy...muke ko tak terbendung langsung..mmg muke "ape bende ni wey"..haha

awin: yela..pendek sangat cerite ko..ms mule ko nk cerite mcm panjang je..haha

lely: tu la..lepas cerite tu aku sendiri pon rs mcm.."eh..pendeknye cerite aku..nk warming up pon xsempat ni" haha..tp muke ko mmg xleh blah r..control la sket..belakon la sket.. ko wat aku tersinggung r..haha

awin: hahaha..tu la..ms tu aku cakap.."laa..tu je ke"..pendek bona!

lely: tu la..ms aku dah habis crite, ko pandang je aku. speechless aku. tu yang aku cakar2 ko tu. tatau nk watpe lagi.hahaha

* masih terus menerangkan situasi dr pihak masing2 (dh xingat..byk sgt..huhu) *